Een olifant eet dagelijks enorme hoeveelheden, waaronder bananen, suikerriet, takken, bladeren, enz. Een deel van zijn voedsel verlaat het lichaam min of meer onverteerd, waardoor de uitwerpselen van de olifant geschikt zijn als basis voor het maken van papier. Het letterlijk vertaald dikhuidige dier waarvan dit papier gemaakt is, is de olifant, maar dan wel de dung of poep van de olifant. Daarom wordt dit papier ook vaak Elephant-dung papier genoemd. Uiteraard gaat hier een uitgebreid proces aan vooraf en wordt de mest uitgebreid gereinigd, gekookt, en gedesinfecteerd voordat aan het eigenlijke papierscheppen kan worden begonnen.  

 

Het dieet van de olifant heeft wel direct invloed op het eindresultaat: een dieet van bv. kokosbladeren geeft een licht gekleurde mest, die geschikt is voor de wittere papiersoorten en om te verven. De leeftijd van de olifant speelt ook een rol: een jonge olifant met een goed gebit, die goed kauwt en een goed werkend darmstelsel heeft, geeft als resultaat een “fijnere” mest en dus een zachter papiersoort. Oudere olifanten kauwen vaak niet meer zo goed, waardoor het uiteindelijke papier een grovere structuur heeft. Het eindresultaat is altijd een zuurvrije papiersoort, met zeer goede gebruikseigenschappen, geschikt om op te printen en op te schrijven. 

 

Het is geen geheim dat de olifant bedreigd wordt in zijn natuurlijke omgeving. Bedrijven op Sri Lanka die dit papier maken hebben zich tot doel gesteld de relatie tussen mens en olifant te verbeteren. Zij leren de lokale bevolking om zelf papier te maken van de olifantenpoep, zodat ze daarmee ook in hun levensonderhoud kunnen voorzien en dus “profiteren” van de poep die de olifant hen gratis geeft, in plaats van de olifant weg te jagen.